گله دارم سهراب خانه دوست فرو ریخت سرم مانده ام عشق کجا مدفون شد ؟ به چه جرمی غزلم را خواندن ؟ به چه حقی همه را سوزاندن ؟ گله دارم سهراب دل من سخت گرفته ست بگو : هوس آدم ها تا کجا قلب مرا می کوبد ؟ تا کجا باید رفت تا ز چشمهای سیاه مخفی شد ؟ دوست دارم بروم .... اینهمه خاطره را از دل من بردارید ! عشق را جای خودش بگذارید بگذارید به این خوش باشم به قول سهراب : " پشت دریا ها شهریست که در آن هیچکسی تنها نیست " " عشق بازیچه ی آدم ها نیست " " زندگی عرصه ی ماتم ها نیست " دوست دارم بروم .........